De minister van landbouw fietst zichzelf volledig in haar eigen wielen. De regels voor fosfaatproductie van melkkoeien leidt tot een verdere verhoging van de melkproductie per koe omdat de rechten per dier erg hoog zijn. Je moet dus zoveel mogelijk melk uit elke koe halen en boven de 10.000 liter per koe is er geen plafond, dus daar mag je echt naar de top gaan zonder dat het meer aan fosfaatrechten kost. Maar voor deze hoge producties moet de koe veel krachtvoer vreten. Een koe die alleen gras te vreten krijgt geeft hooguit gemiddeld 6000 liter per lactatie. Alles wat daar boven komt is dus uit krachtvoer. Bij de kringlooplandbouw moet het voer van de koeien van het eigen bedrijf of uit de buurt komen. De meeste melkveebedrijven hebben alleen maar grasland en wat maïs, ruwvoer dus. Ook in de omgeving groeit vaak alleen maar gras. Het krachtvoer wordt aangekocht uit het buitenland omdat de akkerbouwgrond in Nederland veel te duur is voor voerproductie. Bijkomend probleem is dat een koe gefokt is voor een bepaald systeem. De veelal Holsteinkoeien die gefokt zijn voor hoge melkproducties doen dat in een systeem waar ze ook veel krachtvoer krijgen en zij kunnen niet overleven op alleen gras. Dus bij kringlooplandbouw heb je een echte graskoe nodig. De originele Hollandse rassen zijn dat bij uitstek, die zijn daar in het verleden altijd op geselecteerd. Zij kunnen van alleen gras leven en melk geven. Maar dan maximaal dus 6000 liter per jaar geven en daar zijn de fosfaatrechten (ca. €8000/koe) te duur voor. Deze koeien verdwijnen nu in rap tempo terwijl we juist naar een kringlooplandbouw moeten! Niemand snapt meer iets van het beleid. De grote bedrijven en de grote Holsteinkoeien worden gestimuleerd terwijl we het omgekeerde nodig hebben. Als je jezelf in de wielen rijdt val je om. Maar wanneer? Als het te laat is?